DOLAR
32,0873
EURO
34,9120
ALTIN
2.427,24
BIST
10.656,96
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Afyon
Az Bulutlu
21°C
Afyon
21°C
Az Bulutlu
Çarşamba Hafif Yağmurlu
21°C
Perşembe Az Bulutlu
22°C
Cuma Açık
25°C
Cumartesi Açık
27°C
parkhayat






parkhayat






Bayram deyince “ şezlong” geliyor akla

02.05.2022
A+
A-

Keyfe keder yazar oldum. Ne büyük şans, yazasım tuttuğunda yayınlayacak bir dergimin olması.  Artık yazmıyorum diye fırça atmayı da bıraktı Mazi ailesi.

Bayram ya bugün; eskiler canlandı işte gözümde, geçtim bilgisayarımın karşısına, hem yad ediyor, hem olduğu gibi yazıyorum hatırıma geliverenleri..

‘’Nerde o eski bayramlar’’, demeyeceğim korkmayın. Hiç bir şey eskisi gibi değil zira. Öyle cicileri bicileri giyip, akraba ziyaretleri yapılmıyor artık. Her ne olursa olsun, köklerinden vazgeçmeyen bir nesil de yok, küslüklerin bitirildiği, anlayış, hoşgörünün geldiği bayramlar da. Yorgunluk, bıkmışlık, boşvermişlik bambaşka bayramlar yaşatıyor artık hepimize. Bayram demek, tatil demek artık. İmkanın varsa dalgaların sesiyle uzandığın bir şezlong, yoksa koltuğuna oturup, kahveni yudumlayarak okuduğun kitabın adı artık bayram.

Biz anadolu çocukları kapısını çalacak bir annemiz babamız varsa, koşarak baba ocağında alıyoruz hala soluğu. Kaç olursa olsun yaşın, kapı açıldığında ‘’oğluşum gelmiş’’ diyen annemizin o sıcacık gülümsemesini görmek için.

Ben çocukken bir tek bayramlarda yeni kıyafetler alınırdı. Çok çalışırdı babam, hep de arife gününe kalırdı bayramlıklarıma kavuşmak. Bütün gece kıyafet arardık çarşılarda, hepsi seçilmiş olurdu çünkü. Bulduğuna razı olurdun gecenin sonunda. Zor gelse de sabah erken uyanmak, heyecanla ailenin toplanmasını beklerdin birlikte kahvaltı etmek için. Ne o büyük aileler kaldı, ne el öpmek için sıraya giren çocuklar, ne şeker ve bayram harçlığı için kapını çalan mahallenin çocukları.

Kimsenin kimseye güvenmediği, hoşgörü ile tahammül edemediği, geçim derdine düşüp eşi dostu unuttuğu, salgın korkusu ile bırak sarılmayı, dokunmaya korktuğu günlerde bayram coşkusunu hissetmek, yaşamak pek kolay görünmüyor yazık ki.

İşin ilginç yanı; artık o herkesle iç içe olduğumuz bayramları da özlemiyoruz. Tek derdimiz; biraz dinlenmek, işten güçten ve hatta insanlardan uzakta, mümkünse kendi küçük, çekirdek ailemizle birlikte huzur içinde birkaç gün geçirmek.

İyi mi oldu böyle, kötü mü bilemiyorum. Yalnızlaşmak arzusu, kabuğuna çekilme isteği, kalabalıklardan kaçış..

Nedenlerini siz doldurun artık, zira herkesin nedeni kendine. Bireysel olarak ne düşünüyorsak, toplum buna dönüştü. Hani bu pandemi başladığında en sık duyduğumuz bir cümle vardı; ‘’ Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.’’ Doğru söze ne denir.

Keyifle, huzurla, umut ve mutlulukla geçireceğiniz bir bayram dilerim.

 

 

ETİKETLER:
Yazarın Diğer Yazıları
Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.