Sosyal medya sayesinde okumadan çok şey öğrenmeye başladık.
Kamu spotu gibi dünyanın farklı ülkelerindeki özlü sözler.
Ama televizyona çıkıp 23-24 yaşındaki gençlerimiz “Yeni doğmuş, sütle beslenen sığır yavrusuna ne ad verilir” sorusuna iki gencecik kız ve oğlan, “Sıpa, oğlak” diye cevap veriyor.
İlkokul 1. Sınıf çocuğunun bile bileceği bir soruyu maalesef üniversite bitirmiş gençlerimiz bilmiyor.
Bunun kabahatini sadece bu gençlere yüklemek ve onları linç etmek çok büyük bir haksızlık.
Asgari ücretli çalışanımızın bile cebinde 3 bin 4 bin liralık telefonlar var.
Hayatları sanal ve üç beş cümlelik yazılardan ibaret.
Peki sorumlusu kim?
Elbette ben değilim.
Ama önce yine sosyal medyadan alıntı ile yazıyı ilerletelim.
Güney Afrika’da bir Üniversitenin girişinde şöyle yazıyor.
Bir ülkeyi yok etmek için atom bombası veya menzilli füzelere ihtiyaç yoktur.
Bunun için eğitim seviyesini düşürmek ve kopya çekilmesine müsaade etmek yeterlidir.
Bunun sonucunda.
Hastalar doktorların elinde can verir.
Binalar mühendislerin elinde çöker.
Para ekonomistlerin elinde kaybolur.
İnsanlık dinci akademisyenlerin elinde ölür.
Adalet hakimlerin elinde yok olur.
Eğitimin çökmesi bir ulusun çöküşüdür.
Bunları ben demiyorum. Güney Afrika’da bir üniversite kapısında yazıyor.
Yani bir ülkenin geleceği eğitimden geçiyor.
Eğitim demek, bilim, teknoloji, gelecek, ufuk demek.
Eğitimsizlik ise kabile toplumu demek.
Şimdi Afyon’a baktığımızda Milli Eğitim olarak 81 il arasında Türkiye 60.sı.
AKÜ Üniversite 81 il arasında Türkiye 60.sı.
Afyon’da kimse biz niye Türkiye 60.sıyız diye soruyor mu?
Sordun cevap veren var mı?
Yok.
Çünkü hesap verilirlik ortadan kalktı.
Her müdür sırtını birine dayamış.
Benim arkamda falanca var diyor.
Aslında başarısız yöneticiler arkasındaki adamları da aşağı çekiyor.
Temsil ettiği siyaseti de.
Afyonlu mülayim bir topluluk.
Hayatından memnun.
Eğitimde kaçıncı.
Yaşanabilir iller sıralamasında neredeyiz.
Umurunda değil.
Zaten ağızlara sakız olmuş, “AFYON’DAN BİR CACIK OLMAZ” lafı.
Ne söylesen boş.
